เมื่อวาน..ตื่นขึ้นมาครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนจะเป็นไข้อีก ตัวร้อนๆแต่วัดไข้ไม่ขึ้น ตอนแรกตั้งใจว่าวันนี้ (27 กพ.)จะกลับบ้านแต่เช้า เพื่อไปทำบุญวันเกิดที่วัด  แต่เมื่อวานชักไม่แน่ใจ กลัวไข้จะกลับขึ้นมาอีก ดังนั้นก่อนที่จะดึกเกินไป จึงตัดสินใจโทรกลับบ้าน บอกพ่อเรื่องป่วยไม่แน่ใจว่าพรุ่งนี้เช้าจะกลับบ้านไหวไหม

พ่อพอรู้เลยบอกว่างั้นอย่ากลับเลย เพราะนั่งรถเดินทางคนเดียวมันเสี่ยง ไว้แล้วเดี๋ยวพ่อจะเอาปิ่นโตไปวัดช่วยทำบุญให้แทน

วันนี้นอนตื่นเอาเกือบเก้าโมง ไม่มีไข้แต่ยังรู้สึกเพลียนิดๆ มีโทรศัพท์ 2-3 สายจากน้องโทรมาแฮปปี้เบิร์ธเดย์  ลุกขึ้นล้างหน้าล้างตา อุ่นซาละเปา (เซเว่น) และชงไมโล เปิดเนตกินไปพลาง หาอะไรอ่านแก้เหงาไปพลาง เข้ามาที่เวบ hi5  มีเพื่อนๆมาทักทายฝากและรูปภาพอวยพรวันเกิดมากมายเชียว

แต่กระนั้น.. ก็ยังเหงาๆแหล่ะ วันเกิดแท้ๆ แต่กลับต้องมานั่งจับเจ่าอยู่ในห้องคนเดียวแบบนี้

ขณะกำลังเซ็งๆอยู่นั้น ...โทรศัพท์ที่ข้างๆโต๊ะ (โทรศัพท์บ้านสายภายใน) ก็ดังขึ้น  พอยกหู..ก็มีเสียงพี่ๆน้องๆที่วอร์ดโทรมาร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้ แม้ไม่มีเสียงดนตรีใดใด แต่ก็เป็นเพลงที่ไพเราะและสดใสมากๆ

ขอขอบคุณทุกๆคนมากๆเลยนะคะ  ^__^

วางสายจากโทรศัพท์ภายในเสร็จ ซดไมโลเพิ่งหมดแก้ว มือถือจากพ่อก็ดังขึ้น  พ่อบอกว่า

" จูน... พ่อยกปิ่นโตมาที่วัดแล้วนะ เดี๋ยวพนมมือรับพรจากหลวงพ่อนะ "

ตกใจนิดหน่อย.. ไม่นึกว่าพ่อจะใช้วิธีทำบุญไฮเทคส่งผ่านสายโทรศัพท์กันแบบนี้ ว่าแต่มือถือโทรศัพท์แนบหูอยู่อย่างนี้ จะพนมมืออย่างไรล่ะพ่อ สุดท้ายรีบพนมโดยถือโทรศัพท์มือถือไว้ในมือแนบกับข้างหู

อีกฝั่งปลายสาย..พ่อคงส่งโทรศัพท์ให้หลวงพ่อ เพราะมีน้ำเสียงท่านใจดีทักทายมาทางโทรศัพท์ ฉันอึ้งๆงงๆ ไม่รู้จะพูดอย่างไรดี  เพราะถ้าอยู่เผชิญหน้ากันจริงๆ คงก้มลงกราบท่าน  แล้วก็นึกขึ้นว่าได้ว่า เวลาที่เข้าไปพูดคุยคอมเม้นต์กับหลวงพี่ท่านหนึ่งใน G2K มักใช้คำแรกในการทักทายท่านว่า

' นมัสการ.. '

จึงส่งเสียงพูดไปว่า " นมัสการค่ะ "

หลวงพ่อท่านหัวเราะเบาๆ แล้วบอกให้พนมมือ เดี๋ยวหลวงพ่อจะให้พร จากนั้นท่านก็สวดเป็นคาถาจบหนึ่ง  ฉันกล่าวคำสาธุ เมื่อท่านสวดจบ หลวงพ่อค่อยกล่าวอวยพร ให้สุขภาพแข็งแรง มีหน้าที่การงานที่ดี... ฯลฯ แล้วก็ยังมีอะไรอีกหลายประโยค แต่ฉันจำแทบไม่ได้เลย เพราะมัวแต่รู้สึกปลื้มอิ่มเอมใจ

จบจากคำอวยพร ฉันกล่าว สาธุอีกครั้งแล้วขอบคุณพระท่าน ก็ได้ยินเสียงหลวงพ่อหัวเราะเอิ๊ก บอกว่า

" เดี๋ยวนี้เขาทันสมัยนะ มีการทำบุญและให้พรกันทางโทรศัพท์กันเลย "

ฉันล่ะ... ทั้งปลื้ม  ทั้งยิ้มขำท่านจริงๆ

ปีนี้.. ช่างเป็นวันเกิดที่ให้รสชาติที่แปลกใหม่เหลือหลาย  โชคดีนะที่โลกยุคนี้มีการสื่อสารแบบไร้สายที่ฉับไว อยู่ตรงไหนก็ติดต่อถึงกับได้ง่าย แม้อยู่คนเดียว.. แต่ไม่ก็ไม่ได้อยู่คนเดียว  ตรงหน้ามีคอม มีอินเตอร์เนต ขอเพียงนั่งไหว พิมพ์ไหว อ่านไหว สายตามองเห็น ก็สามารถพูดคุยติดต่อกับเพื่อนๆ หรือคนรู้จักกันได้ทั่วโลก

ต้องขอขอบคุณเทคโนโลยีจริงๆค่ะ

อ้อ.. ขอบคุณคุณพ่อ ขอบคุณหลวงพ่อ ขอบคุณพี่ๆน้องๆทุกคนที่วอร์ด  และขอบคุณมิตรภาพดีๆจากทุกคนทั้งโลกนี้ด้วยค่ะ

^___________^